Аъзои Раёсати Шӯрои ВАО-и ҶТ

 

Муҳайё Нозимова

 

 

 

 

Нозимова Муҳайё

Муҳайё Нозимова, соли таваллуд 1984. Соли 2002 мактаби миёнаи #15 шаҳри Душанберо соли 2002 бо шаҳодатномаи аъло ва соли 2007 Донишгоҳи миллии Тоҷикистон бо дипломи аъло хатм кардааст. Айни замон магистратанти Донишгоҳи SOAS-и Лондон дар бахши медиа.
Аз соли 2007 то 2013 дар факултаи журналистикаи ДМТ ба ҳайси муаллими забони англисӣ дар гуфтааст.

Фаъолияти журналистии худро аз радиолоиҳаи “Роҳи Абрешим” аз соли 2004 оғоз карда, баъдан ҳамчун сармуҳаррири ҳафтаномаҳои “Ману Ту” ва “Овоза ва ҳақиқат” кор кардааст.

Муҳаррири Радиои Тоҷикистон, муҳаррири рӯзномаи “Ба қуллаҳои дониш”, сардабири ҳафтаномаи ҷамъиятиву сиёсии “Миллат”, муҳаррири рӯзномаи “Имрӯзнеюс”, муовини сардабири маҷаллаи давлатии “Бонувони Тоҷикистон” ва сардабири нашрияи ҷамъиятиву сиёсии “Озодагон” кор кардааст. Айнизамон раҳбарии лоиҳаи “Зира медиа”-ро бар дӯш дорад.
Соли 2021 барои се соли ба узвияти Шӯро пазируфта шудааст.

Давраҳои омӯзишии рӯзноманигориро дар чанд кишвари хориҷӣ, аз ҷумла Австрия, Украина, Қазоқистон, Афғонистон, Амрико ва Бритониё Кабир гузашта, муаллифи китоби “Тадқиқоти журналистӣ: аз назария то амалия” ва беш аз 100 маводи таҳлилию тадқиқотӣ аст. Барандаи ҷоизаҳои гуногунии рӯзноманигорӣ, аз ҷумла Ҷоизаи Кумитаи кор бо ҷавонони назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, Ҷоизаи Маркази тадқиқоти журналистии Тоҷикистон ба номи Ҷумъабой Толибов аст.


 

Умед Бобохонов

Бобохонов Умед

Умед Бобохонов (29 ноябри 1962), асосгузор ва директори генералии гурӯҳи расонаҳои Asia+. Хатмкардаи шӯъбаи арабии факултети забонҳои шарқии ДДТТ (1985), дар шаҳри Либия, Севастопол ба ҳайси тарҷумон кор кардааст. Аз соли 1987 дар журналистика мебошад. Солҳои 1991-1997 – хабарнигори «Комсомольская правда» дар Тоҷикистон буд.

Тирамоҳи соли 1995 АИ «Азия-Плюс»-ро сабти ном кард. Дар тӯли 25 соли фаъолияти “Азия-Плюс” ба яке аз пешсафони бозори расонаии Тоҷикистон табдил ёфтааст.

Имрӯз ба гурӯҳи расонаҳо як агентии иттилоотӣ, рӯзнома, радио ва студияи видеоӣ шомиланд.


 

Ҳуриннисо Ализода

Ализода Ҳуриннисо Юсуфӣ

Соли таваллуд: 4.03 1957

Маълумот: Олӣ- Донишгоҳи Миллии Тоҷикистон, ( филолог) Донишкадаи тиҷорати Тоҷикистон. ( ҳуқуқшинос)

Таҷрибаи кор

– 7 сол омӯзгор 1979- 1986. Ноҳияи Фархор.

-2 сол корманди газетаи вилоятии  “Роҳи ленинӣ” вилояти Кӯлоб  1986- 88

– Диктори радиои маҳаллӣ, мудири шӯъбаи Кумитаи иҷроияи ноҳияи Москва  1988- 1990

– Хабарнигори рузномаи ” Ҳақиқати Ховалинг “- и ноҳияи Ховалинг  1990- 1995

– Хабарнигор ва баъдан мудири шӯъбаи Парламент ва ҳокимияти давлатии рӯзномаи “Садои мардум” 1995- 2005

– Директори Созмони ҷамхияии ” Ҳилола” 1998 – 2007

-Мудири шӯъбаи таҳлил ва тадқиқоти журналистии рӯзномаи  ” Ҷумҳурият” 2005- 2006

– Сармуҳаррири маҷаллаи ” Бонувони Тоҷикистон ” 2006- 2012

– Муовини директори Китобхонаи миллӣ 2012 – 2015

– Машваратчии Суди олии ҶТ 2000- 2010

– Хабарнигори ҳафтаномаи “Минбари халқ ” то имрӯз.

– Раиси Шӯрои ВАО Тоҷикистон

   Ҷоизаҳо

Аълочии матбуоти тоҷик соли 2001

– Аълочии фарҳанги ҶТ соли 2017

– дорандаи Ҷоизаи  Иттифоқи журналистон  номи А. Лоҳутӣ. Соли 2004

– Ҷоизаи  “Эътимод “-  Шӯрои ВАО  соли 2018

– Ҷоизаи ба номи Бӯринисо Бердиеваи Эътилофи бонувони журналист.  2022

Аълочии ифтихории маориф ва илми ҶТ соли 2022

3 китобам ба нашр расида дар даҳҳо китобҳои дастаҷамъӣ мақолаҳоям нашр гаштаанд.

Библиографияи эҷолиётам дар Китобхонаи миллии таҳия шудааст.

– Дар зиёда аз 40 тренингу семинарҳои созмонҳои байналмилалӣ иштирок карда сертификат дорам. Зиёда аз 200 тренингҳо гузаронидаам.

 


 

Илҳом Ҷамолиён

Илҳом Ҷамолиён

 

(Ҷамолов Илҳом Мазбудович) 18 апрели соли 1960 таваллуд шудааст. Соли 1977 мактаби миёна ва соли 1982 шуъбаи журналистикаи факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон (ҳоло ДМТ)-ро хатм кардааст. Корро дар  телевизиони ҷумҳурӣ аз январи соли 1982 оғоз карда, то октябри соли 1985 дар вазифаҳои муҳаррири хурд, муҳаррири Саррредаксияи «Ахбор», Муовини сармуҳаррири  Саррредаксияи мусиқии Телевизиони Тоҷикистон кор кардааст.  Аз октябри 1985 то октябри 1987  дар Ҷумҳурии Афғонистон ба ҳайси тарҷумон буд. Сипас то соли 1990 дар ниҳодҳои Иттифоқи созмонҳои ҷавонони Тоҷикистон кор кардааст. 
Моҳи июни соли 1990 дар баробари таъсиси телевизиони вилояти Ленинобод (ҳоло Суғд) ба вазифаи сармуҳаррири ин расонаи хабарии навтаъсис таъин мешавад ва ҳоло исми ӯро дар қатори поягузорони ин шабакаи телевизионӣ ба забон мегиранд.

Солҳои 1993-1996 вазифаи Раиси Кумитаи телевизион ва радиои вилояти Суғдро ба ӯҳда дошт. Баъдан, аз соли 1996 то 2000 дар вазифаи Директори барномаҳои ҶС «Ширкати телевизиону радиои МИР-IBL» кор кардааст. То соли 2007 Директори кулли ҶДММ  Оҷонсии иттилотӣ-таҳлилии «Варорӯд».  Аз ҳаммуассисони оҷонсии иттилотӣ-таҳлилии мазкур, сайти интернетии ҳамноми он – www.varorud.org ва чанд нашрияҳои мустақил аст.

Аз январи соли 2007 то апрели 2010 дар вазифаи  Котиби матбуотии Раиси вилояти Суғд  –  Роҳбари Маркази иттилоот ва таҳлили Дастгоҳи Раиси вилоят кор кардааст. Сипас аввал дар  вазифаи Директори иншооти сохташавандаи «Кохи матбуот» ва баъдан дар вазифаи директори Корхонаи воҳиди давлатии коммуналии «Кохи матбуот»-и вилояти Суғд ифои вазифа кардааст. Моҳи декабри 2012 дубора ба вазифаи Котиби матбуотии Раиси вилояти Суғд – Мудири шӯъбаи иттилоот ва таҳлили Дастгоҳи Раиси вилоят таъин мешавад. Аз апрели 2014 ба ин сӯй дар вазифаи Мушовири раиси бахши  БДА ҶТ “Амонатбонк” дар вилояти Суғд ифои вазифа мекунад.

Аз соли 2014 то ба ҳол дар кафедраи жуналистика ва назарияи тарҷумаи ДДХ ба номи академик Б. Ғафуров дарс мегӯяд. Дар мавзӯи “Ташаккул ва рушди хадамоти матбуотӣ дар Тоҷикистон” барои даёфти унвони номзади илмҳои филологӣ рисолаи илмӣ ҳимоя кардааст. Ҷамолиён ба хотири рушди саводи расонаӣ ҳамчун як равияи тозаи илми муосир пойгоҳи электронии расонаомӯзии http://mediasavod.tj/-ро таъсис додааст. Бо осори рӯзноманигорӣ ва илмии ӯ, ба шумули китобхонаи электронӣ метавон дар вебгоҳи шахсиаш http://ilhomjamalian.com ошно шуд.

Тарҳҳои расонаии ӯ, аз ҷумла сомонаи  Оҷонсии иттилоотӣ – таҳлилии «Варорӯд» соли 2003 ба Ҷоизаи миллии интернетии Тоҷикистон (ТАНТИС) дар бахши  «Иттилоот ва ҳаёти ҷамъиятӣ сиёсӣ» ва ҳафтаномаи «Варорӯд» худи ҳамон сол ба Ҷоизаи Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ба номи А.Лоҳутӣ  ноил гардиданд.

Барои саҳми арзанда дар рушди журналистика ва матбуоти миллӣ соли 2013 ба дарёфти Ҷоизаи Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ба номи Абулқосим Лоҳутӣ мушарраф гардид. Бо медали ифтихории “100 – солагии матбуоти тоҷик”, дигар нишонҳои касбӣ ва мукофотҳои ҷашнию давлатӣ  тақдир шудааст.

Раиси созмони Иттифоқи журналистони Тоҷикистон дар вилояти Суғд, узви Раёсати Шӯрои ВАО Тоҷикистон (аз соли 2019), узви шабакаи Авруосиёии далелсанҷӣ ва саводи расонаӣ (EFMN). Оиладор, соҳиби 4 фарзанд ва 5 набера аст.

 


 

Раҷаб Мирзо

Мараимов Раҷаб Мирзоевич

(Раҷаб Мирзо) 10 августи соли 1973 ба дунё омадааст. Журналист, коршинос, медиа-тренер, маъмури гурӯҳи фейсбукии “Ахбор барои афкор” (78 000 корбар) Хатмкардаи факултаи журналистикаи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон.

Фаъолияти меҳнативу эҷодӣ: 1997: муовини сардабири нашрияи “Суруш” ; 1998-1999: котиби масъули “Восточный экспресс»; 1999-2001: хабарнигор, мухбири махсус ва мудири шуъбаи иқтисоди нашрияи “Ҷумҳурият”; 2001 – 2003- устоди факултаи журналистикаи ДМТ аз курси махсуси “Журналистикаи сиёсӣ” 2003 : муҳаррири бахши иттилоот ва сиёсати нашрияи “Нерӯи сухан” (соли 2003 ба ҳайси); 2003: муассис ва сармуҳаррири нашрияи “Рӯзи нав”; 2009 – 2010: сармуҳаррири радиои “Имрӯз”; 2011: муассис ва роҳбари Маркази таҳқиқоти сотсиологии “Бозтоб”; 2016 – 2020: корманди ташкилоти ҷамъиятии “Хома”; 2020 – 2022 – медиатренери лоищаҳои Интернюс ва USAID Барандаи ҷоиза ва ғолиби озмунҳои: – Ҷоизаи Кумитаи ҷавонони назди Ҳукумати ҶТ (соли 2000); – Ғолиби озмуни “Журналисти сол” (соли 2004);

– Ғолиби озмуни ҷумҳуриявии “Чеҳракушоӣ” (маҷаллаи “Бонувони Тоҷикистон”, соли 2011); – Барандаи Ҷоизаи ба номи Абдулҳай Мирзоев (ноҳияи Восеъ, соли 2013); – Ҷоизаи ба номи Отахон Латифӣ (Медиа–алянси Тоҷикистон, 2019); – Яке аз ҷоизадорони озмуни ТОП–50-и радиои “Ватан” (соли 2017); – Шаҳрванди ифтихории шаҳри Пенсакола, Иёлоти Флоридаи ИМА (соли 2019); – Соҳиби Ҷоизаи “Эътимод”–и Шӯрои ВАО (соли 2021); – Сипосномаҳо аз Вазорати корҳои дохилӣ (2018), ҲХДТ, Академияи ВАО (2021, 2022), Вазорати фарҳанг (2022).

 


 

Иршод Сулаймонӣ

Иршод Сулаймонӣ

(Сулаймонов Иршод Салоҳович). Соли 1985 таваллуд шудааст. Мактаби миёнаро бо гувоҳномаи аъло ба поён расонидааст. Хатмкардаи факултаи журналистикаи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон (бо мадраки аъло) ва шуъбаи аспирантураи ҳамин  факулта. Дар мавзуъи “Проблемаҳои ташаккули журналистикаи сиёсӣ дар Тоҷикистон” тадқиқоти рисолаи илмӣ навиштааст. Солҳои 2007-2014 устоди кафедраҳои журналистикаи байналмилалӣ ва рӯзноманигории радио ва телевизиони факултаи журналистикаи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон буд.

Ба сифати муҳаррири Радиои Тоҷикистон, муҳаррири рӯзномаи “Ба қуллаҳои дониш”, сардабири  ҳафтаномаи ҷамъиятиву сиёсии “Миллат”, муҳаррири рӯзномаи “Имрӯзнеюс”, муовини сардабири маҷаллаи давлатии “Бонувони Тоҷикистон” ва сардабири нашрияи ҷамъиятиву сиёсии “Озодагон” кор кардааст.   

Дар ҳоли ҳозир муҳаррири бахши тоҷикии хабаргузории “Азия-Плюс” ва продюесир бахши нақди расонаии Интернюс дар Тоҷикистон мебошад.

Аз соли 2018 узви Раёсати Шӯрои воситаҳои ахбори оммаи Тоҷикистон аст. Соли 2021 бори дувум барои се соли дигар ба узвияти ин Шӯро пазируфта шудааст.

Муаллифи бештар аз 1000 матлаби журналистӣ дар расонаҳои дохиливу хориҷисит. Дар баробари матолиби журналистӣ, ҳамчунин муаллифи мақолаҳо ва суханрониҳои зиёди илмӣ доир ба бахшҳои гуногуни рӯзноманигорӣ ва сиёсатшиносиву ҷомеашиносӣ мебошад. Давраҳои омӯзишии марбут ба рӯзноманигориро дар чанд кишвари хориҷӣ, аз ҷумла Қирғизистон, Қазоқистон, Русия, Афғонистон, Белорус ва Амрико, Арабистони Саудӣ ва Ӯзбекистон фаро гирифтааст.

Ба ҳайси мунаққиди расонаӣ, коршиноси масоили сиёсӣ, равндҳои сиёсиву иҷтимоӣ, расонаҳо ва медиаполитология бо марказҳои илмиву тадқиқотӣ ва ВАО ҳамкории густарда дорад. Дар расонаҳои дохиливу хориҷӣ ба унвони коршинос дар ин мавридҳо мусоҳиба мекунад ва назар медиҳад.

Узви  Конгреси байналмилалии журналистон ва Иттифоқи журналистони Тоҷикистон. Барандаи ҷоизаҳои гуногунии рӯзноманигорӣ, аз ҷумла  Ҷоизаи Иттифоқи журналистони Тоҷикистон  ба номи Абулқосим Лоҳутӣ ва Ҷоизаи Медиалянси Тоҷикистон дар бахши ҷасорати журналистӣ ба номи Мазҳабшоҳ Муҳаббатшоев аст.

Носирҷон Маъмурзода

Маъмурзода Носирҷони Маъмур

16 марти соли 1984 дар шаҳри Бохтар дар оилаи коргар ба дунё омадааст. Миллаташ тоҷик. Журналист, омӯзгор, медиатренер, коршиноси масоили ВАО.

Соли 2001 муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии №12-и шаҳри Бохтарро бо медали тилло ва соли 2006 факултети журналистика ва тарҷумонии Донишгоҳи миллии Тоҷикистонро (рўзона, бо дипломи аъло) бо ихтисоси журналист хатм кардааст.

Забонҳои русӣ ва англисиро медонад.

Фаъолияти меҳнатиашро соли 2001 оғоз намуда, ҳамчун омўзгори фанни забон ва адабиёти тоҷики МТМУ №59-и шаҳри Душанбе то соли 2002 ба тарбияи шогирдон машғул буд. Солҳои 2002-2004 котиби масъули рўзномаи «Қалам» – нашрияи факултаи журналистикаи ДМТ ва Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон, солҳои 2004-2006 муовини директори бахши хабарӣ, пасон директори бахши хабарии «Русское радио – Ориёно» буд. Пас аз хатми донишгоҳ, то соли 2008 ба сифати мухбир-ҳамкори ширкати телевизион ва радиои мустақили «Қӯрғонтеппа», хабарнигор-ҳамкори РАО/РО дар шаҳри Бохтар фаъолият кард.

Дар Иёлоти Муттаҳидаи Амрико, Аврупо, Қазоқистон, Қирғизистон такмили ихтисос кардааст.

Маъмурзода Н.М. аз соли 2013 ба ҳайати омўзгорони кафедраи рўзноманигории Донишгоҳи давлатии Бохтар ба номи Носири Хусрав пайваста, чанд сол роҳбарии маҳфили “Рўзноманигорони ҷавон”-ро ба уҳда дошт. Таҳти роҳбарии ў солҳои 2014-2017 маҷмўаи мақолаҳои хатмкунандагони ихтисоси рўзноманигории донишгоҳ таҳти номҳои “Навниҳолони боғи сухан”, “Хомаи созанда” ба чоп расиданд.

Маъмурзода Н.М. узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ва Конфедератсияи байналмилалии журналистон (2005), дорандаи нишонҳои сарисинагии “Аълочии матбуоти Ҷумҳурии Тоҷикистон” (2009), “Аълочии фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон” (2010), “100-солагии матбуоти тоҷик” (2019), “Аълочии маориф ва илми Тоҷикистон” (2020), лауреати Ҷоизаи умумиҷумҳуриявии Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ба номи Абулқосим Лоҳутӣ (2016), барандаи Ҷоизаи раиси вилояти Хатлон «Неруи сухан-2017» дар номинатсияи “Беҳтарин таҳқиқоти журналистӣ” (2017), барандаи Ҷоизаи Маркази таҳқиқоти журналистии Тоҷикистон ба номи Пайванди Гулмуродзода барои тадқиқоти илмӣ дар соҳаи журналистика (2018) мебошад.

Инчунин фаъолияти пурмаҳсули кориаш бо Ифтихорномаи Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилояти Хатлон, Ифтихорномаи Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон, Ифтихорномаи Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон, Ифтихорномаи КИ ҲХДТ дар вилояти Хатлон, Ифтихорномаи Донишгоҳи давлатии Бохтар ба номи Носири Хусрав қадрдонӣ гардидааст.

Маъмурзода Н.М. муаллифи беш аз 50 мақолаи илмӣ ва зиёда аз 1200 мақолаи оммавию публитсистӣ, як монография (“Формирование и развитие печати Хатлонской области”. – Душанбе: Ирфон, 2020. – 282 с.), се китоби илмӣ ва публитсистӣ (“Чеҳраи Хатлон”. – Душанбе: Русская литература, 2013. – 566 с.; “Журналистикаи Хатлон: вазъият, тамоюлҳо ва дурнамои рушд”. – Душанбе: Ирфон, 2015. – 205 с.; “Аз ҷудоӣ то ошноӣ”. – Душанбе: Ирфон, 2017. – 338 с.) мебошад.

Айни ҳол докторанти Донишгоҳи давлатии Бохтар ба номи Носири Хусрав буда, дар мавзўи “Проблемаҳои рушди матбуоти даврии маҳаллии Тоҷикистон дар шароити ҷаҳонишавӣ (дар мисоли нашрияҳои вилоятии “Хатлон”, “Новый Хатлон” ва “Дўстлик”)” рисолаи докторӣ менависад.

Сангин Гулов

Гулов Сангин Нурович

12.07. 1965 номзади илмҳои филология (1997), дотсент (2015) E-mail: gulsang@mail.ru рисолаи номзадӣ: Бадеият дар очерки муосири тоҷик. Душанбе (1997).

Шарҳи мухтасари ҳол

Тав. д. Виткони н. Мастчоҳ, аз оилаи хизматчӣ. Таҳсил: мактаби миёнаи №6 н. Мастчоҳ (1972–82). Хидмати ҳатмии ҳарбӣ (1984–87). Таҳсил дар ф-таи филологияи тоҷики УДТ ба номи В. И. Ленин (ҳоло ДМТ,1983–91). Рӯзноманигори нашрияи «Сухан» (1990–91). Ассистент (1992–98), дотсенти кафедраи телевизион ва радиошунавонӣ (1998–2011), муовини декани факултаи журналистика ва тарҷумонӣ (1996–2005), декани ф-таи журналистика (2007–2008), мудири кафедраи журналистикаи байналхалқї (2011-2016), аз соли 2016 мудири кафедраи телевизион ва радиошунавонии ДМТ. Ҳамзамон муҳаррири варзидаи Радиои Тоҷикистон (1999–2001), мухбири нашрияи «Ҷавонони Тоҷикистон» (2001-2002), сармуҳаррири нашрияи «Ба қуллаҳои дониш»-и ДМТ (2009-2010, 2012–2014), муњаррири маљаллаи “Элита” (2011-2014).  

Такмил ва бозомӯзии ихтисос дар Русия, Украина, Литва, Қирғизистон, ИМА.

Узви Иттиҳоди журналистони Тоҷикистон (1994).

Дастоварди илмӣ:

Аввалин маротиба очеркҳои матбуотӣ, радиоиву телевизионӣ ба тариқи муқоиса ба риштаи таҳқиқ кашида шуда, умумият ва мушаххасоти ин жанр муайян гардидааст. Мақом ва мавқеи ин жанри камомӯхти адабиёт ва публисистика дар васоити ахбори омма, таносуби бадеият ва воқеият дар он нишон дода шудааст. Барои исбот намудани андешаҳои худ намунаҳо аз осори публисистони машҳур Шодон Ҳаниф, Бахтиёр Муртазоев, Раҷаб Мардон ва дигаронро низ ба таҳқиқ гирифта, муваффақияти очеркро ба маҳорату маърифат ва таҷрибаи муаллиф рабт медиҳад.

Мукофот:

Аълочии матбуот. Душанбе, 2002

Аълочии фарҳанг. Душанбе, 2007.

Аълочии маориф ва илми ҶТ. Душанбе, 2014.

Иловаҳо:

Медали 100-солагии матбуоти тоҷик. Душанбе, 2019.

Медали «Хизмати шоиста». Душанбе, 2020.

Аълочии радио ва телевизиони ҶТ. Душанбе, 2022.